FRIENDSHIP AND EXPECTATION..?!

FRIENDSHIP AND EXPECTATION..?! 

 Friendship is something related to heart,
 Its one among the beautiful art,
 But I say its emotions that create such relation,
 Between emotion Andaman friendship this is the connection.  


Some friends are old and some are new, 
But guys, my close friends are only few, 
I care for them, want them and love them a lot,
They are only treasure I have got.  

Some became friend just for my sake, 
But from heart they were fake, 
These are the one who hurt me a lot, 
But they are the only treasure I have got.  




Only mistake I do is keeping expectations, 
But it ends up with suffocation, 
I don't want to lose them because they are only once i have got, 
you are my friend , my lifeline and I love u a lot.  


I treated you as my friend, 
But your friendship towards me was just like trend, 
I tried a lot to save this relation, 
But it seems waste,that's why neither RELATION nor EXPECTATIONS:(


                                                                   Penned by :- Giridhar Pai

One dark night ; One source of LIGHT.

This summary is not available. Please click here to view the post.

She is back.......?!!

Once again I saw her....yes, again
With that music of her lovely chain,
Just like a gentle stream of rain,
She smiled with the dimples on the chin.

That old warmth.... and concern.....?
Yes..., it is...there...they are still there,
I rubbed my eyelids.... “Am I dreaming?”
‘Oh! Its fact’.....She is here....So near!!!

I can hear her breath, feel its warmth
I can listen her heart’s words..........
Yes, it beats....Faster and faster.....
She feels me, it feels me...! -”That’s why!”

Under this very same banyan tree,
I had seen ,....twice.......before
It was here.... where she was in blue,
On that day......’I can’t forget her’

They were four and I was alone....
They were teasing her and I was helpless
She shouted....saw keenly towards me...
I stood up, but feet didn’t move.....


She shouted...I did shut my lips up...
She beckoned...I didn’t wake up....
They used all the worst words –abused,
Simply like a mad... I stood, unmoved...!!

Somewhere, we all six heard a siren,
Everyone vanished, except me and her.
Still......., the girl didn’t complain........!!
She put her Vail down......., walked.

She stopped for a while- and smiled,
‘I know it pained your heart’-her eyes said.
‘Yes, she read my heart, felt my feelings...’
Now, once again she walked and vanished.

Not even a single word was spoken,
But our eyes spoke a lot..........
Our hearts felt and beat a lot......
For me; it’s “A Lot.......”


                        from  Words Unvailed...

Programming Languages and College Life

Programming Languages and College Life 

 

Classes :

            A room or area that provides seating arrangements for the students related to it.

Objects :

            A student representative of each class.

Main program and User Defined Functions :

            Main program is a college as a whole, administered by management and principal. UDF's are the different divisions of courses available, their departments and students.

Compiler :

            Lecturers who compile the contents from complicated concepts of text books and produce them to students in student understandable form.

Input statement:

            Its the students who input knowledge to their brain.

Output statement:

            Its the answer book of students where processed information of student is penned down.

Decision structures :

            They are the students brain which is used to make decision based on certain condition. The best example for them is deciding whether or not to bunk classes considering the conditions like subject, lecturer, assignment etc...

Looping :

            This term can be used in a situation where a guy or a girl attempts and  succeeds to pass one particular place repeatedly unless and until the condition (i.e the presence of person who is a reason for looping) is true.

                                  

                     Penned by :- Ranjitha Hegde.R

क्या प्यार यही है ?!!!

 क्या प्यार यही है ?!!!

       हर दिन की तरह उस दिन भी वो बस से जा रहा था | तभी उसने एक लड़की की झलक पायी | कुछ जाना पहेचाना सा चेहरा... दिल में कुछ अजीब सी कशिश... अजीब सा डर. शायद प्यार हुआ था उसे | फिर एक दिन अचानक से फिर मुलाकात हुई, बात करना चाहा पर फिर से वोही डर | दिन बीते और बीती रातें सोचते की क्या होगी वो मेरी साथ ? उस दिन बारिश हो रही थी जब उसने हिम्मत जताई और की उससे बात | फिर दोस्त बन गए दोनों ... लड़का मन ही मन उससे चाहने लगा पर कभी उसे बता न पाया ... Angel बुलाता था उसे जो दिखने में परी की तरह थी | वो आँखें ... वो होंट ...बात करने की अंदाज़ ... सबसे अलग... सबसे जुदा... बिलकुल परी जैसी | दिन बीत गए और वो हर दिन मिलने लगे | वो जब लड़के को चूथि थी तब वो कांपता था ,अपने परी की आँखों में देखने से डरता था ..

       एक दिन हिम्मत जताई और किया अपने प्यार का इज़हार | लड़की ने बदले  में न कहा| उस लड़के का दिल टूट गया | ऐसा लगा जैसे पहाड़ उस पर टूट पड़ा | फिर भी उसने हिम्मत न हारी और उससे प्यार करता गया... करता गया | लड़की को भी उससे प्यार था पर वो ज़माने से डरती  थी  | महीनें बीत गए , फिर एक दिन वो आया जब उसकी Angel ने उससे अपना कहा | लड़का कुशी के मारे पागल हो गया और  नाचने  लगा, झुमने  लगा| ये था  उन  दोनों  का  पहेला  प्यार ...|

      वो दोनों बोहुत खुश थे पर तकदीर बदल गयी... लड़के को पता चला की वो बीमार है और सिर्फ कुछ ही दिनों का मेहमान है ...उस दिन से उसने अपनी Angel को अपने से दूर करना चाहा और कुछ हद्द तक कामियाब भी हुवा | और उसके आँखों कि सामने उसकी परि को किसी और का होता देखा | वो हँसता था, रोता था , पागलों  जैसा करता था... फिर एक दिन खबर आयी कि लड़का अब न रहा ...| मरते वक्त वो अपने साथ  कुछ यादों को ले चला जैसे वो पहेला स्पर्श .... 


         क्या प्यार यही है जो एक दुसरे के ख़ुशी के लिए अपना सब कुछ त्याग  दे ..  यहाँ तक अपना प्यार भी ?!?!

                         लिखनेवाला :- के . गिरिधर पै                                                           

FRIENDS

 FRIENDS

Friends are many..                                                     
come many many as many...
just by years get more & more
to enjoy share to take away bore.

Friend has no meaning
with earing as love,
with no dove to make,
just become friend with a simple handshake...

Friends are not born together,
but friends make them to be bond together,
to just happier as single
and explode happiness when mingle.

All believe friend in need
is friend in deed but,
some friends are not so friends
and teach us how to be friendly with freinds...

Because all freinds are not same
some give us how to face shame.
with faults to recover & get knowledge how outside
it is then being inside with no knowledge gets & shared

Friendship teach us what is faith
believe depend help is...
which is not completely known
as very just staying inside at home.

With friends as a part gives more power to us
what is to say is "if your with me i got nothing to ignore at all".   
every relationship just is friends
with dad daughter, mom son, husband wife
will to say why dont we be freindly like friends...
because there is no relation that can ever be compared only with word friends..

With friends are nearer is..
like heart to share...
with stupid idiot
& donkey as name with lots are fair.

When friends go apart with no ability
with reason for there is got responsibility
but when 1 heart goes far, other misses very hard
with new frinds come and go but not as our missed one's who are far...

                                                 Penned by :- Dhananjay Kumar

Spreading Lights

Dad and Mom

Dad and Mom

He is the one who teach us the culture,
I always wish to follow his principle,
Who gets angry, scold and beat me when i act bad,
He is my role model, my inspiring DAD .

She is the one who protected me in her womb,
Who will care and love me till her tomb,
I wish she should be always together,
She is the life giver,my loving mother.

They are the two most important people,        
Who through out act to be our helper,
They scold us for a reason,
That is to make us a better person.

I love you both is what i have to say,
So thought that this would be better way to convey,
I promise that I'll be top in the crowd,
DAD and MOM, I'll make you both proud......

Penned by :- K .Giridhar Pai                                                 

MAD

MAD

Mobile got load of contacts,

We put photos with cool friends of our
And when message come with those photos from them 
We automatically recover our mood…

A memory card to load all happiness
With favorite picture as liked very much           
Sometimes those pictures as wallpaper
To keep it on our everyday dream wall…

Mobile makes us to feel how sweet our friends are
With a message with a ring,
Expecting from a sweet people to send
With inspiring words and share with care & all….

Mobile makes me mad,
Mobile makes me sad
Mobile is what let’s to understand &
Overcome misunderstands…..


Mobile tells what’s right…
And lets to know how really
Soft sweet caring sharing..
Close they are….

Mobile is his/her wife/husband
Which is cared, when we are shared our self together
Sometime it makes apart friends together
Because it indicates as second heart of our soul

People get panic if small pain to mobile
And get disturbed if mobile is hurt
A scratch on mobile, is like scratch on heart
Because people nowadays can’t leave
Mobile alone…
Which says we are mad?
‘M’obile to which I ‘A’m ad’D’icted too 

        Penned by :- Dhananjay    Kumar

ಮನದ ಮೂಲೆಯಿಂದ...

ಮನದ ಮೂಲೆಯಿಂದ...

ದಿನಾಂಕ : 5/10/2010

ಏಕೋ ಮನ ಕಲ್ಲೆಸೆದ ಕೊಳದಂತೆ ರಾಡಿಯಾಗಿದೆ.ಎಂದೂ ಇಲ್ಲದ್ದು ಇಂದೇ ಹೀಗೇಕಾಯಿತು. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ಮೌನ ಮುರಿಯದ ನಾನು ಇಂದು ಏಕೆ ಅಂತಹ ಮಾತುಗಳ್ನಾಡಿದೆ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ನನ್ನೊಳಗೆ ಹುದುಗಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಇಂದು ಮಾತಿನ ರೂಪ ದೊರಯಿತು ಎನಿಸುತಿದೆ. ಆದರೂ ಅವಳ ಮನ ನೋಯಿಸುವ ಹಕ್ಕು ನನಗ್ಯಾರು ಕೊಟ್ಟೋರು....?? ಅವಳ ಮಾತು ಹಿಡಿಸದಿದ್ದರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ವಿಷಯ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ...!!! ವಾದ ಮಾಡಿದ್ದಾದರೂ ಏಕೆ?? 

         ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಷಯವಿಷ್ಟು - "ಅವರಿಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದರು, ನೂರಾರು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರು... ಆದರೆ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಬಹುಕಾಲ ಸಾಗಲಿಲ್ಲ... ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೂರದ ಮುಂಬೈಗೆ ಹೋದ. ಮೊನ್ನೆ ಅವನಿಗಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಯಿತು ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು".ವಿಷಯ ತಿಳಿದಾಗ ಕುಗ್ಗಿಹೋದಳು. ಅವಳ ಅಕ್ಕ ಕೂರಿಸಿ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದಳು. ಏನೂ ಹೇಳಲು ತೋಚದ ನಾನು ಮೌನದ ಮುಸುಕು ಹೊದ್ದು ಕುಳಿತೆ. "ಆದದ್ದು ಆಯಿತು ಮರೆತುಬಿಡು ಅವನನ್ನ" ಎಂದಳು ಅಕ್ಕ. ಅಕ್ಕ ಒಳ ಹೋದಾಗ ನಮ್ಮಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಮೌನ ಮುರಿಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಅವಳ ಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಸೆಳೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಒಳ ಹೋಗಿ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಪಿಂಕಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಂದು ನೋಡಿದರೆ ಅವಳ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಮನದಲ್ಲಿ ಏನೇನೋ ಕೆಟ್ಟ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಹಾದು ಹೋದವು. ಹಾಗೆಲ್ಲ ಆಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ನಾನೇ ಸಮಾಧಾನಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟೆ. ನನ್ನ ಭಯ ನಿಜವಾಗಿತ್ತು. ಬಾವಿಯ ಕಟ್ಟೆ ಹತ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ -"ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿ, ಬಾ ಮನೆಗೆ" ಎಂದೆ. "ಅವನು ನನ್ನ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ ಕಣೆ.... ನನಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತಾನೆ ನೋಡುತ್ತಿರು...." ಎಂದಳು. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನನಗೆ "ಹುಚ್ಚು ಕೋಡಿ ಮನಸು ಅದು ಹದಿನಾರರ ವಯಸ್ಸು" ಎಂಬ ಕವಿಯೋಬ್ಬರ ಕವನದ ಸಾಲುಗಳು ನೆನಪಾದವು.

ವಾಸ್ತವ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಲು ಅವಳ ಮನ ಸಿದ್ಧವಿರಲಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತೆ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. "ಸರಿ, ಈಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ ಬಾ" ಎಂದು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮನೆಯ ದಾರಿ ಹಿಡಿದೆ. "ಕೈ ಬಿಡು ನಾನೇ ಬರುತ್ತೇನೆ" ಎಂದಳು. ಯಾಕೋ ಮನ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕೈ ಬಿಟ್ಟು ತಿರುಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಅವಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಧೈರ್ಯ ಬಂದು ಮುಂದೆ ನಡೆದೆ. ನನ್ನ ತಲೆ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದೆನಿಸಿತು.

ನನ್ನ ಅವಳ ಸ್ನೇಹ ೧೦ ವರುಷದಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಗಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ಸಿಹಿಕಹಿ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡ್ದಿದ್ದೆವು. ಯಾವತ್ತೂ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಸರ ಮೂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಅವಳು ಸಾವನ್ನು ಬಯಸಿದಾಗ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಸರ ಮೂಡಿತು. ಹೀಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಸಾಗಿದ್ದೆ. ಏನೋ ಅನುಮಾನ ಉಂಟಾಗಿ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟೆ ಹತ್ತಿದ್ದಳು. ನನಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಕೋಪ ಉಕ್ಕಿತು. ಇನ್ನೇನು ಹಾರಲು ತಯಾರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಎದೆ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾದಂತಾಯಿತು. ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಹಿಡಿದೆಳೆದೆ. ಸಿಟ್ಟು ನೆತ್ತಿಗೇರಿತ್ತು. ಕೋಪದ ಬರದಲ್ಲಿ ಕೆನ್ನೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ಬಿಗಿದು ಕೇಳಿದೆ "ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನಾ...??? ಕರೆದರೆ ಓಡೋಡಿ ಬರುತ್ತಾನೆ ಅಲ್ವಾ....??? ಕರಿ ನೋಡೋಣ ಬರಲಿ ಅವನು...!! ಅವ Romeo... ನೀ ಅವನ Juliet... ದೂರಾದ ಪ್ರೇಮಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆ ಅಲ್ವ...???".

ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ ಅವಳು. ಸುಮ್ಮನೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇವಳ ಕೆಲಸ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅನುಕಂಪ ಮೂಡಿಸುವ ಬದಲು ಸಿಟ್ಟು ತರಿಸಿತ್ತು. ಎಂತಹ ಬೆಲೆ ತೆತ್ತರೂ ಸಿಗದ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ದೂರಾದದ್ದಕ್ಕೆ ಬಲಿಕೊಡ ಹೊರಟಿದ್ದಳು. ಇತ್ತಿಚ್ಚೆಗೆ ಇದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಸಂಗತಿ. ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಎಂಬ ಹುಚ್ಚು ಆವೇಶದ ಭರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಏನು ಹೇಳಿದರೆ ಇವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾದೀತು ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುವಂತಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ "ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ದಕ್ಕಲಿಲ್ಲವೆಂದು, ನೀನು ಸತ್ತು ನಿನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಅವರ ಪ್ರಿಯ ಮಗಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಡ..." ಎಂದೆ. ಮೌನ ದೇವಿಯ ಆಸರೆ ಪಡೆದಿದ್ದಳು. ಕತ್ತಲಾದ್ದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಓಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಮನೆಯ ದಾರಿ ಹಿಡಿದೆ...

ದಿನಾಂಕ :6/10/2010

ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬.೧೫ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ phone ಸದ್ದಾಯಿತು. Receive ಮಾಡಿದಾಗ ಅವಳ ಅಕ್ಕ “ಬೇಗ ಬರುತ್ತಿಯಾ” ಎಂದಳು. ಬೇಗ ಹೊರಟು ಅವಳ ಮನೆ ತಲುಪಿದಾಗ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಮಲಗಿದ್ದಳು. ನಿನ್ನೆ ನಾ ತಡೆದಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಇಂದು....!!! ಏಕೋ ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗಿದಂತಾಗಿ ಕುಸಿದು ಕುಳಿತೆ.......

      

ಗೀಚಿದ್ದು : ನಿಕೇತ